Kradzież pieniędzy z konta: zwrot od banku do końca następnego dnia roboczego

Czy bank musi zwrócić pieniądze skradzione z konta, gdy sam podałem dane?

Wystawiłeś rzecz na sprzedaż w internecie. „Kupujący” przysłał link do potwierdzenia transakcji, strona wyglądała jak bankowa, więc wpisałeś login, hasło i kod z SMS-a. Chwilę później z konta zniknęło kilka tysięcy złotych. Następnego dnia zgłaszasz sprawę do banku, a bank odpisuje, że to Twoje rażące niedbalstwo i zwrotu nie będzie.

Taki stan faktyczny rozstrzygał Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 15 października 2026 r. w sprawie C-70/25. Pytanie zadał polski sąd rejonowy, a w sporze klientka pozwała bank, który odmówił jej zwrotu około 3 tys. zł. Trybunał uznał, że bank musi najpierw zwrócić kwotę nieautoryzowanej transakcji, a dopiero potem może dochodzić swoich racji.

Podstawą jest dyrektywa (UE) 2015/2366 (PSD2), a w Polsce ustawa z 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (dalej: u.u.p.). Bank zwraca pieniądze niezwłocznie, najpóźniej do końca następnego dnia roboczego po stwierdzeniu nieautoryzowanej transakcji lub po Twoim zgłoszeniu (art. 73 ust. 1 dyrektywy; art. 46 ust. 1 u.u.p.).

Kiedy bank może wstrzymać zwrot?

Ustawa przewiduje jeden wyjątek. Bank może odmówić zwrotu, jeśli ma uzasadnione i należycie udokumentowane podstawy, by podejrzewać oszustwo, i powiadomi o tym na piśmie organy ścigania (art. 46 ust. 1 u.u.p.; art. 73 ust. 1 dyrektywy). Trybunał w wyroku C-70/25 wskazał, że chodzi o podejrzenie oszustwa samego klienta. Oba warunki muszą zajść razem. Ogólne stwierdzenie, że klient postąpił nieostrożnie, ich nie spełnia.

Z naszej praktyki: odmowy banków często mówią tylko o „rażącym niedbalstwie”, bez wskazania, na jakich dowodach bank się opiera. Zwykle brakuje też informacji, czy bank zawiadomił organy ścigania o podejrzeniu oszustwa klienta. W piśmie do banku żądaj więc wskazania tych dowodów i podstawy wstrzymania zwrotu.

Czy bank może później odzyskać te pieniądze ode mnie?

Może, ale zwrot nie jest rozstrzygnięciem o winie. Tak rozumie to także rzecznik generalny Trybunału A. Rantos, który w opinii z 5 marca 2026 r. zaproponował rozwiązanie przyjęte potem w wyroku. Kolejność jest następująca: najpierw bank zwraca pieniądze, potem ewentualnie dochodzi straty.

Odpowiedzialność za nieautoryzowaną transakcję zależy od okoliczności. Płatnik odpowiada do równowartości 50 euro w sytuacjach wskazanych w ustawie (art. 46 ust. 2 u.u.p.; art. 74 dyrektywy). Całą stratę ponosi, gdy naruszył obowiązki użytkownika umyślnie lub przez rażące niedbalstwo (art. 46 ust. 3 u.u.p.). Chodzi o obowiązki z art. 42 u.u.p. i art. 69 dyrektywy, czyli korzystanie z instrumentu płatniczego zgodnie z umową, ochronę danych uwierzytelniających oraz niezwłoczne zgłoszenie utraty, kradzieży lub nieuprawnionego użycia instrumentu.

Jeżeli bank uważa, że to Ty ponosisz odpowiedzialność, a Ty nie zapłacisz dobrowolnie, musi wystąpić do sądu. Ciężar dowodu spoczywa na banku (art. 45 u.u.p.; art. 72 dyrektywy), a samo użycie instrumentu płatniczego nie wystarcza do wykazania autoryzacji ani rażącego niedbalstwa (art. 45 ust. 2 u.u.p.). Rzecznik generalny odrzucił koncepcję, by bank sam ponownie obciążał rachunek bez sądu.

Ile mam czasu na zgłoszenie kradzieży z konta?

Ustawa daje 13 miesięcy od dnia obciążenia rachunku (art. 44 ust. 2 u.u.p.; art. 71 dyrektywy). Nie traktuj tego jak zapasu czasu. W wyroku C-665/23 z 1 sierpnia 2025 r. Trybunał wskazał, że dotrzymanie 13 miesięcy nie wystarcza, jeśli klient zwlekał ze zgłoszeniem umyślnie lub przez rażące niedbalstwo.

Zgłoś więc sprawę tego samego dnia, w którym zauważysz transakcję.

Co zrobić po kradzieży pieniędzy z konta?

1. Zablokuj dostęp. Zadzwoń na oficjalną infolinię banku albo użyj aplikacji i zablokuj kartę oraz logowanie. Numer weź z aplikacji lub z karty, nie z wiadomości.
2. Zgłoś nieautoryzowaną transakcję bankowi. Zrób to od razu, najlepiej w sposób, który zostawia ślad: w bankowości, mailem albo w placówce z potwierdzeniem przyjęcia.
3. Zażądaj zwrotu w terminie D+1. Powołaj się na art. 46 ust. 1 u.u.p. i wskaż datę zgłoszenia. Wzór pisma jest niżej.
4. Złóż zawiadomienie na policji. Dołącz wydruk historii rachunku i dane odbiorcy przelewu. Numer zgłoszenia przekaż bankowi.
5. Zabezpiecz dowody. Zachowaj zrzuty ekranu ogłoszenia, wiadomości od „kupującego”, link, SMS-y z kodami, potwierdzenia zgłoszeń i historię rachunku. Nikomu nie podawaj kodów, także osobie, która przedstawia się jako pracownik banku.
6. Przy odmowie złóż reklamację. Bank odpowiada w ciągu 15 dni roboczych, a w szczególnie skomplikowanych sprawach w ciągu 35 dni roboczych (art. 15a ust. 2 i 3 u.u.p.). Równolegle możesz wystąpić do Rzecznika Finansowego.

Wzór zgłoszenia nieautoryzowanej transakcji i żądania zwrotu

Co robić, gdy bank mimo wszystko odmawia?

Odmowa bez wskazania dowodów i bez zawiadomienia organów ścigania nie jest ostatnim słowem. Złóż reklamację na piśmie i wskaż w niej, że terminu z art. 46 ust. 1 u.u.p. bank nie dotrzymał. Rzecznik Finansowy pomaga klientom przy odmowie zwrotu: przyjmuje wniosek o interwencję i może wziąć udział w sprawie sądowej.

Gdy to nie wystarczy, zostaje pozew. Jeśli bank sam wystąpi do sądu o zapłatę i otrzymasz nakaz zapłaty, liczy się krótki termin na sprzeciw, opisany w tekście o sprzeciwie od nakazu zapłaty. Inne spory z bankami, na przykład o umowę kredytu, omawiamy w tekście o pozwie w sprawie WIBOR. Pozostałe sprawy cywilne znajdziesz na stronie Co się stało? Stan prawny w tym tekście: 15 października 2026 r.

Artykuł ma charakter informacyjny i opisuje stan prawny na dzień aktualizacji. Nie zastępuje porady prawnej w konkretnej sprawie.